Wine Gums als brandstof?

Sinds gisteren terug van de Vogezen (uitgebreid verslag volgt later) en daar heb ik nieuwe brandstof voor mijn verbrandingsmotor uitgetest en goed bevonden: winegums!

Winegums bestaan voor meer dan 70% uit koolhydraten en bevatten amper vet (<0,20%). Bovendien is het qua smaak een welgekomen afwisseling voor de kilo's peperkoek en bananen die we naar binnen hebben gespeeld, en soms zelfs gewurgd.

Nu bevatten de meeste wine gums wel gelatine (gemaakt van beenderen of visgraten) maar daar bestaan ook alternatieven voor in de vorm van gelatinevrije wine gums.

De Vogezen, een nieuwe kans

Zonet nog snel mijn spullen gepakt om morgen richting Vogezen te vertrekken. Door onze teleurstellende passage van vorig jaar zijn we deze keer maar met 3 fietsers. De rest had geen zin meer in regen en tevergeefs wachten op een opklaring. Mijn leuze was eerder:"slechter dan vorig jaar kan gewoon niet". Of het moest beginnen sneeuwen?

Met als uitvalsbasis Travexin, vlakbij Cornimont, kunnen we vanaf morgenmiddag de Vogezencols gaan bedwingen. Als inrijrit heb ik al een niet te onderschatten tochtje uitgestippeld met de Col d'Oderen, de Col de Bramont en de Col du Brabant. Verder op het programma nog ritten met ronkende namen als "Naar het dak van de Vogezen" of "De moeilijkste Hellingen van de Vogezen". Als inspiratiebron heb ik mij natuurlijk weer laten leiden door het boek van Alex Polfliet, toch wel een must voor elke Vogezentripper. Daarom niet om de ritten letterlijk uit het boekje over te nemen, maar wel de hellingen en passages er uit te pikken die interessant zijn.

En wat het weer betreft: dat ziet er hier nog niet zo slecht uit. En hier is het zelfs ideaal! In elk geval, ik zie er echt naar uit. Eventjes weg van het werk, weg van de zorgen!

Het verdict: een nieuwe traparm

Na de pech van eerder deze week moet ik op zoek naar een nieuwe crank, en als dat niet lukt een nieuw trapstel. Want de dag nadat ik mijn losgekomen crank terug stevig had vastgezet voelde ik speling bij het trappen. Waarschijnlijk heb ik een tijdje met speling op mijn linker crank (traparm) rondgereden en als er eenmaal een beetje speling is gekomen in de verbinding tussen as en crank, gaat dit ten koste van de crank (het aluminium van de crank is nu eenmaal zachter dan het staal van de as). Nu er speling is gaat het vierkante gat in de traparm beetje bij beetje beginnen uitslijten (zeker bij vierkante assen waar er maar 4 contactvlakken zijn) todat het vierkant bijna rond is geworden en geen grip meer vindt op de vierkante as. Op dat moment sta ik te voet.

En om dat te voorkomen ben ik op zoek naar een nieuwe linker crank. Nu zijn er verschillende opties: via internet op de tweedehandsmarkt, via de "restantenbak" bij de lokale fietsenhandel of bij een gespecialiseerde shop in oude/losse onderdelen op het internet.

Vermits ik met een Campagnolo crankstel rij zou het handig en mooier zijn om die kapotte crank te vervangen door een Campagnolo-exemplaar. Niet alleen mooier, maar ook veiliger. Vierkante assen zijn er immers in twee soorten: ISO (europees) en JIS (Japan). Bijna allemaal, en Shimano voorop, gebruiken ze de JIS-standaard. Campagnolo hanteert de ISO-standaard. Nu zijn er heel wat fabrikanten die cranks hebben in zowel JIS als ISO. Maar ik ga toch op veilig spelen en zorgen voor een Campa-crank.

UPDATE: ondertussen heb al een vervangcrank gevonden. Als alles goed gaat kan ik ze na de Vogezentrip installeren en rij ik terug spelingvrij naar het werk!

Pech onderweg: de traparm komt los!

Een tijdje terug was mijn trapas om één of andere reden uit het trapashuis los geraakt. Vandaag spring ik vol goede moed, na veel te weinig slaap, door een fantastisch optreden van Manu Chao, op mijn fiets.

Nog geen 5 kilometer verder merk ik dat er iets mis is met mijn trapstel. Eerst denk ik nog dat mijn linkerschoenplaatje te veel speling begint te krijgen, en maar ik mezelf de opmerking dat ik misschien best voor het vertrek naar de Vogezen nieuwe LOOK-plaatjes moet gaan halen. Iets verder begint het mij echter te dagen: mijn linkercrank, in mooi Nederlands ook wel de traparm genoemd, begint los te komen. Verder rijden is duidelijk geen optie, "TAXI home" gebeld en nadat ik was opgepikt en mij had omgekleed, dan maar met de wagen naar het werk gegaan. Als ik dat had geweten had ik gewoon een uurtje langer kunnen slapen!

Het wordt dringend tijd dat mijn woon-werkfiets zijn jaarlijks groot onderhoud krijgt!

Ergens onderweg... Sean Kelly Classic

Reinigingstabletten voor kunstgebitten?

Hoe komen reinigingstabletten voor een kunstgebit nu terecht op een fietsblog? Heel eenvoudig, omdat je die tabletten kan gebruiken om je bidons of Camelbak te reinigen. En zo verwijder je ook de bacteriën.

Wie het eens wil proberen moet volgende week (vanaf woensdag 8 augustus 2007) maar naar de Aldi gaan en in ruil voor 2,99 euro krijg je 104 reinigingstabletten.

Juli: er stevig in gevlogen

Laatste dag van de maand, tijd om een staat op te maken. Met 1693 km was het op fietsgebied mijn beste juli-maand ooit. Bijna mijn beste fietsmaand tout court zelfs. Enkel in mei 2006 heb ik meer kilometers afgemaald, 17 km meer om precies te zijn. Het sleutelwoord deze maand was ongetwijfeld regelmaat, want heel lange ritten heb ik niet echt gedaan. Het maximum was vorige zondag: 152 km. Maar door oa. 14 dagen naar het werk te rijden krijg ik zowiezo een mooie kilometerstand. Dat breng mijn jaartotaal voorlopig op 6594 km.

Tijd ook om vooruit te blikken en mijn planning aan te passen. Nu vrijdag rij ik de Sean Kelly. Een toertocht die normaal zaterdag 4 augustus plaats heeft, maar dat is dan weer onverenigbaar met mijn vrijdagactiviteit. Bedoeling is om vrijdag in Ferrières op het parcours aan te pikken en dan de tocht van 182 km te rijden.

Volgend weekend vertrekken we "last minute" toch nog naar de Vogezen, in de buurt van Cornimont. Niet ver van La Bresse waar we vorig jaar verbleven. Hopelijk valt het weer dit jaar wel mee want vorig jaar was dat toch wel de grote spelbreker.

Het weekend nadien volgt dan de Willy Vannitsen Classic. Het zal een beetje van de fietsmakkers afhangen of we zaterdag 19 dan wel zondag 20 augustus 2007 starten. Het parcours van de rit van 188 km lijkt wel verdacht veel op Landen-Hamoir-Landen, maar dat is geen minpunt, integendeel.

En het weekend daarna.... begint mijn verlof van twee en een halve week. Waaronder één week Frankrijk zonder fiets. Ik had in elk geval het plan opgevat om tijdens mijn verlof met de mountainbike de grote tocht van de Oostkantons te rijden. Die loopt over een deel van de 18 rondritten van de Oostkantons. Pittige tocht met 2.650 m hoogteverschil over een afstand van 190 km. Voorlopig verklaart iedereen mij gek omdat ik die tocht in één dag wil rijden. De enige dingen die zeker onmogelijk te realiseren zijn, zijn deze waaraan men niet begint.

Man rijdt hond (omver)

Dynatek Classic vanuit Zoutleeuw

À la recherche du temps perdu

Op zoek naar de verloren tijd! Dat is iets waar renners in de Tour - zij die nog niet naar huis zijn tenminste - dagelijks mee geconfronteerd worden. Tijd die ze hebben verloren in een bergrit, of door een domme valpartij of lekke band. Vandaag was het mijn beurt.

Vanmorgen werd ik immers wakker nog voor mijn wekker afliep, dat dacht ik althans. Blijkbaar was er iets misgelopen waardoor mijn wekker vanmorgen gewoon geen kik gaf. Spontaan wakker worden is natuurlijk altijd aangenamer, maar niet als dat bijna een uur later is dan het geplande opstaanuur. Met mijn zevenmijlslaarzen aan ontbeten, tanden gepoetst en met de fiets op weg naar het werk. Op zoek naar de verloren tijd! Rije, rije, rije, stoempe, stoempe, stoempe op het grote mes. Op iets meer dan een uur was ik op het werk. Vermoedelijk een nieuwe recordtijd, met dank aan de lichte rugwind.