Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant?
Bijna dagelijks zo'n 76 kilometer van en naar het werk. Elke dag hetzelfde parcours, maar saai is de tocht nooit. Wind pal op kop, een suïcidaal konijn, stortregen, brandende zon,...
Soms heb je van die dagen dat het echt niet vooruit gaat, soms vlieg je over het asfalt en vraag je je af waar al die kracht vandaan komt. Het leven van een eenzame fietser!
Ik ben altijd een groot bewonderaar en liefhebber geweest van buitenmenselijke sportprestaties. In mijn kindertijd stond de beklimming van de Mont Ventoux op mijn lijstje, maar nu tegenwoordig (b)lijkt dat iedereen die puist kan overwinnen is het heroïsch karakter er definitief van af. Met een nuchtere blik kan je ook niet anders dan die 21 kilometer klimmen zien als een gewone prestatie, zonder veel franje.
Neen, geef mij dan maar het werk van échte sportmannen. Zoals de gisteren verreden winterduatlon van Kasterlee, beter bekend als "de Hel van Kasterlee": 15 kilometer lopen, 105 km mountainbiken en dan als afsluiten nog eens 30 kilometer lopen. En dat allemaal in de bossen rond Kasterlee. Voor de doorsnee amateur goed voor 12 uur afzien. De winnaars deden er gisteren 7u25 (Jef Vranckx bij de mannen) en 9u22 (Alieke Griffioen bij de vrouwen) over!
Vaak kom je ze tegen: de vogelverschrikkers op wielen. Outfits met vloekende kleuren, schreeuwend roze en knaloranje, langvergeten (of vergeelde) sponsors, ... Niet dat ik een fashionisto ben hoor. In de winter is mijn devies: liever warm en lelijk dan koud en stijlvol.
Maar hoe denk u over fietskledij? Daar proberen 4 studenten aan de Hogeschool GroepT in Leuven, en zelf hevige fietsfanaten, achter te komen met dit onderzoek. Vul ze snel even in, u doet er Bob, David, Levi en Sam een groot plezier mee.
In de lange rij van producten en uitvindingen om de lekbestendigheid van banden te vehogen is er een nieuw concept op de markt: Tire Balls. Mijn aandacht werd getrokken door een klein artikel in het mountainbikemagazine O²Bikers van deze maand (pg. 46) over kleine balletjes die de binnenband moeten vervangen. Begonnen in de motorcross wil de uitvinder van de Tire Balls nu blijkbaar ook de mountainbikewereld veroveren. Het concept wordt in onderstaand filmpje door de uitvinder zelf uit de doeken gedaan.
De voordelen (volgens de uitvinder) zijn naast de grote lekbestendigheid ook het lagere gewicht en de duurzaamheid. Zo krijg je één jaar garantie, ook op lekken. Goedkoop is het natuurlijk niet: vanaf 150 dollar per band, door de sterke euro komt dat neer op zo'n 100 euro.
De vraag die ik mij wel nog stel: hoe monteer je een band met zulke opgepompte kleine balletjes erin?
Het voorbije weekend de klok weer op winteruur gezet. Eigenlijk is winteruur het "normale uur", maar niet de astronomische tijd, daar lopen we nog steeds een uur (of net iets minder) op voor.
Voor mij is het omschakelen naar het winteruur hét signaal om de woon-werkfiets aan de haak te hangen, tot ergens begin maart, met als voornaamste redenen: te nat, te koud en vooral te donker en daardoor ook te gevaarlijk. Zelfs als je rondrijdt als een flikkerende kerstboom is het voor veel (auto)bestuurders blijkbaar (te) moeilijk om je op te merken, dat heb ik de voorbije weken toch weer kunnen merken aan de "dat ging net goed-incidenten".
Wintertijd is ook eens tijd om het woon-werkseizoen te analyseren. Dit jaar is door een inzinking vanaf augustus een redelijk zwak jaar geweest. In totaal 67 dagen met de fiets naar het werk gereden, goed voor 5092 km en 763,80 euro aan fietsvergoeding. Hieronder een overzicht van de voorbije jaren:
2004: 56 dagen/571,20 euro
2005: 64 dagen/652,80 euro
2006: 82 dagen/918,60 euro
2007: 67 dagen/763,80 euro
Dat maakt dat ik in totaal net niet aan 20.000 woon-werkkilometers kom. Jammer!
De winter hoop ik door te komen met joggen en op de mountainbike. De twee volgende zondagen zijn in elk geval al gereserveerd. Hopelijk ben ik tegen dan verlost van mijn stijfheid die ik zaterdag heb opgelopen (oorzaak).
Tom Boonen is niet de enige Belg die nog in volle strijd is verwikkeld om een prijs te pakken in deze Ronde van Frankrijk. En net als bij Tom Boonen is het voor Wim Vansevenant niet makkelijk om zich te ontdoen van zijn dichte belagers. Wim Vansevenant staat namelijk laatste in het klassement en is dus houder van de rode lantaarn.
Hij heeft ongeveer 2 minuten en 30 seconden "voorsprong" op zijn dichte belager, David Zabriskie. Maar vermits "Z man" een begenadigd tijdrijder is moet Vansevenant misschien nog het meest zijn eigen ploegmaat Leif Hoste vrezen. Als hij deze Tour, net als vorig jaar, de rode lantaarn pakt is Vansevenant nog maar de derde renner die twee keer op rij de rode lantaarn mee naar huis neemt. Enkel de Belg Daniel Masson (1922 en 1923) en de Oostenrijker Gerhard Schönbacher (1979 en 1980) deden het hem voor.
De term "Rode Lantaarn" komt uit het treinverkeer waar de laatste wagon uitgerust werd met een rood licht. Vroeger was er in de Tour ook een rode trui, maar deze was voor de tussensprints, en niet voor de laatste in het klassement. Ook het rode rugnummer heeft hier niets mee te maken, dit is voor de renner die het meest aanvallend rijdt. Eigenlijk is er nooit een echte prijs of trui verbonden aan de rode lantaarn. Het geeft enkel wat extra aandacht en publiciteit.
Leuke link: Tour de France: Lanterne Rouge: alle weetjes uit de Tour, met speciale aandacht voor de rode lantaarn (eng).
Op het net ben ik deze bespreking (eng) van de de Cervélo Soloist Team tegengekomen. En het is een review waar ik mij volledig in kan vinden. De ondertitel van het artikel is "How is this bike so cheap?" en daar was het mij vorig jaar bij de aankoop van een nieuwe fiets ook om te doen: waar voor mijn geld. Naast de prijs worden vooral de aerodynamische eigenschappen en de stijfheid van het frame als grote pluspunten naar voren geschoven. Minpunten zijn de bijgeluiden tijdens het rijden en het gebrek aan comfort.
Je krijgt dus een mooi frame voor een mooie prijs, al is 1350 euro voor een alu frame met carbon voorvork natuurlijk ook geen spotprijs. Wat de stijfheid en de aerodynamica betreft kan ik de review alleen maar bijtreden: het is een responsief frame waarbij weinig energie verloren gaat.
Keerzijde van een stijf frame is natuurlijk het gebrek aan comfort, dat lijkt mij logisch. Het is ofwel het één ofwel het ander. Elke oneffenheid wordt doorgegeven, al kunnen een goed zadel en wat minder druk in de bandjes wonderen doen. Waar ik wel echt last van heb zijn de bijgeluiden. De kabels lopen in het frame en bij slecht wegdek durven die kabels wel eens beginnen tikken, vooral in de bovenbuis. Een twee geluidsprobleem is de zadelpen. Die begint na verloop van tijd heftig te kraken. Nu is dat wel makkelijk op te lossen door het boeltje te demonteren en terug opnieuw in te vetten. Maar het blijft toch vervelend. Maar algemeen gesteld ben ik toch nog altijd zéér tevreden van mijn (Cer)vélo.
Je ziet ze meer en meer in het straatbeeld: de vouwfietsers. Handig om bijvoorbeeld de trein te combineren met de fiets. Uitgevonden in de jaren '60 door de Engelse ontwerper Alexander Moulton heeft het blijkbaar een halve eeuw geduurd voor dit type fiets als volwaarig transportmiddel wordt beschouwd. Al heeft dat waarschijnlijk vooral te maken met innovaties en nieuwe ontwikkelingen zodat de hedendaagse vouwfietsen licht en compact zijn. Het filmpje hieronder is een duidelijk bewijs.
Nu de vouwfiets aan populariteit wint komen fabrikanten met allerhande accessoires. Eén zo'n accessoire, (of moet ik zeggen gadget?) is de vouwhelm (zie foto hierboven). Doordat je de helm kan inklappen wordt hij compacter en makkelijker op te bergen. Al stel ik mij wel vragen bij veiligheid. Wat als die helm dichtklapt bij een valpartij?
UPDATE 12/07: de vouwfiets is blijkbaar ook doorgedrongen tot in de Tour de France! Over het hoe en waarom lees je hier en hier.
Mijn dipje van de maand juni lijkt helemaal vergeten. En nu ik mijn statistieken van de voorbije jaren bekijk is de maand juni altijd wat minder. Wel nooit met zo een heftige terugval als dit jaar, maar daar zat mijn job ook wel voor een groot stuk tussen.
Dankzij de driedaagse van de club (nog een oververdiende dankuwel aan de organisatoren!), en mijn woonwerkritten, zit ik deze maand al over de 600 km. En ik heb serieuze goesting om deze maand nog ferm aan de boom te schudden.
Dat kan zaterdag al want dan is de volgende uitstap gepland. Direct ook de inwijding van de nieuwe fiets van een fietsmakker. Een Canyon, gekocht via internet. Ben eens benieuwd.
In de O²Bikers van deze maand komen de geteste mountainbikes (de alu Grand Canyon F6 en de carbon F10 Ultimate CF8.0 FBI Team) er in elk geval goed uit. Vooral de wendbaarheid en de verhouding prijs/kwaliteit konden bekoren. Het gebrek aan comfort was een minpunt. Maar als je comfort wil koop je toch geen hardtail? Het is zeker één van de merken die ik zal onthouden wanneer mijn huidige MTB aan vervanging toe is.
Ben jij het ook moe dat uw banaan, na een halve rit in je achterzak te hebben gestoken, een en al pap en spijs is? Dan is de BananaGuard misschien iets voor u?
Of ze hiervoor de prijs voor "uitvinding van de eeuw" gaan winnen durf ik betwijfelen, maar voor wie wel overtuigd is..... Je kan ze hier en hier kopen, of hier voor onze Nederlandse vrienden.
Na 4 jaar trouwe dienst heb ik eindelijk mijn Sony Ericsson T300 aan de kant kunnen schuiven en mogen inruilen voor een moderner exemplaar. een smartphone heet dat tegenwoordig. Voorzien van de nodige toeters en bellen kan ik nu ook eindelijk beginnnen "mobloggen". De term mobloggen staat voor mobiel bloggen. Dankzij mobloggen kun je berichten aan je weblog toevoegen zonder dat je direct gebruik maakt van een computer. Met moblogging kun je dus foto's samen met korte berichten via een mobiele telefoon automatisch op je weblog plaatsen.
Wat kost dit? Nienté! Aangezien ik proximusabonnee ben moet ik om mijn foto's te publiceren gewoon een (gratis) mms versturen naar 4488. De foto's en tekst worden dan meteen gepubliceerd op mijn moblog. Ik heb deze moblog dan ook nog zo ingesteld dat de foto's automatisch op deze weblog verschijnen. Dus als je hier binnenkort actiefoto's tegenkomt weet je hoe laat het is.
Nu ben ik ook helemaal geen wizkid, maar is er echt wel veel mogelijk. Ga daarvoor maar eens kijken op de website van Wouter De Ruyck. Hij koppelt de foto's zelfs aan een kaart zodat je kan zien waar de foto's genomen zijn. Vooraleer het bij mij zover is zal ik nog heel wat kilometers gereden hebben.... Ik hou het voorlopig op simpel mobloggen.
Deze maand in O²Bikers een korte vermelding van de Ibike. Na de Ipod en binnenkort de Iphone kan je tegenwoordig dus ook met een Ibike rondrijden. De Ibike Pro Power Meter is een toestel dat je vermogen weergeeft. Het vermogen is de hoeveelheid energie die je levert bij het fietsen (kracht x snelheid). Ideaal om de intensiteit van je inspanning te meten, of op basis hiervan je trainingsintensiteit te bepalen. Je hartslag kan immers onderhevig zijn aan allerlei factoren (temperatuur, stress,...), het vermogen blijft altijd hetzelfde, 300 watt blijft 300 watt. Vermogen wordt ook instant gemeten terwijl je hartslag tijd nodig heeft om zich aan te passen aan de intensiteit.
Nieuw is een vermogensmeter natuurlijk niet. Zo is SRM (Schoberer Rad Messtechnik) als sinds 1986 op de markt met een vermogenstrainer. Wat wel nieuw is, is de manier waarop ze het hebben aangepakt. Isaac Newton wist al dat tegenover iedere werking van een kracht altijd een even grote tegenwerking staat, de wet van actie en reactie. Om vooruit te komen moet je krachten overwinnen, sowieso de luchtweerstand en de rolweerstand, en als het bergop gaat ook nog eens de klimweerstand.
Ibike gaat dus, in plaats van de krachten te meten die de renner opwekt (zoals SRM, Ergomo of PowerTap doen), de krachten meten die door de renner worden overwonnen om vooruit te komen. Op basis daarvan berekent men het vermogen dat wordt geleverd. Slim gezien, want als A=B maakt het toch helemaal niet uit of je A dan wel B meet. Tot zover de theorie. Hoe werkt het in de praktijk?
Zoals gezegd zijn er drie krachten die overwonnen dienen te worden, en de Ibike moet die op één of andere manier kunnen meten. Voor je met je Ibike op pad kan gaan moet je daarom het toestel kalibreren. Het eenvoudigste is de klimweerstand. Hiervoor moet je, naast de hellingsgraad, ook het gewicht van de fiets en berijder kennen. Die gegevens zijn makkelijk in te voeren. De hellingsgraad berekent de Ibike niet d.m.v. verschil in luchtdruk (zoals Polar en andere fietscomputers doen) maar met een soort van elektronische waterpas, hetgeen (zeker bij instabiel weer) betrouwbaarder is. De lucht- en rolweerstand meten doet Ibike door je te vragen in je standaardhouding aan 32 km/uur te fietsen. Deze meting wordt dan gehanteerd als referentie voor het berekenen van het vermogen. Tot zover de instellingen.
Krijg je hierdoor nu 100% betrouwbare output? Neen, door je houding te wijzigen kan je opeens meer of minder wind vangen en dit heeft natuurlijk een invloed op de kracht die je nodig hebt om je snelheid aan te houden, en dus ook op je geleverde vermogen. Bochtenwerk, rijden in groep maar ook een andere bandendruk of zelfs andere outfit hebben een invloed op het te leveren vermogen. Allemaal elementen die de Ibike niet kent. Je krijgt een mooie indicatie van je vermogen, maar echt waterdicht is de berekeningswijze niet.
Krijg je waar voor je geld? De Ibike Pro Power Meter is momenteel enkel in de VS te krijgen en kost 399$ (ongeveer 300 euro, interessant dankzij de huidige wisselkoers). Dat is merkelijk goedkoper dan de Powertap (1500 euro), die op zijn beurt heel wat goedkoper is dan een SRM in amateuruitvoering. Wil je op en top professioneel materiaal tel je meer dan 3000 euro neer voor een professionele SRM.
Op het net zijn er vergelijkende testen (hier, hier en hier) terug te vinden van de Ibike versus SRM. Daaruit blijkt dat de Ibike goed zijn streng trekt. Zeker als je een algemeen beeld wil van het geleverde vermogen tijdens een rit. Instante vermogenweergave is een ander verhaal. Er mag ook wel verschil zijn, de SRM is 10 keer duurder.
Meer over trainen op vermogen, en een vergelijking tussen de SRM, Ergomo, PowerTap en de Polar Output Set vind je in Fiets Magazine #2 2007.
Promofilmpje Ibike:
Met dank aan Charles Dauwe van fietsica.be. Schitterende website met wetenschappelijke uitleg over het fietsen.
Gisteren voor het eerst sinds lang op pad zonder muziek. Normaal gezien zijn Peter Vandeveire en Tomas De Soete mijn vaste metgezellen tijdens mijn woon-werkritten. Maar nu was ik dus vergeten de batterijen van mijn radio op te laden. Dan maar zonder. Wat mij opviel is dat ik zonder muziek de rit veel bewuster heb meegemaakt. Natuurlijk omdat je meer in contact komt met buitengeluiden, maar ook het fietsen op zich beleef ik bewuster, meer gefocused. Toeval of niet, maar gisteren reed ik mij snelste thuisrit van het jaar.
Wat zou nu de invloed zijn van muziek tijdens het fietsen, of sporten in het algemeen? Er werden al verschillende onderzoeken naar gedaan. Heel wat met de conclusie: "Music is good for U". Zo vond de Acadia University in Nova Scotia dat vrouwen die naar muziek luisterden langer liepen dan vrouwen die dat niet deden. Een andere studie, van de Southwestern University in Texas, kwam tot de vaststelling dat mannen die tijdens intensieve trainingen luisteren naar "snelle muziek" langer fietsen, zeker wanneer het hun favoriete muziek is.
Ik heb nochtans het gevoel dat ik door de muziek net trager ga rijden, dat ik afgeleid word. Of zou dat dan eerder te maken hebben met het hoge praatgehalte van de radioprogramma's waar ik naar luister? In dit onderzoek treden ze mijn vaststelling bij: het effect van muziek is dat je trager gaat lopen/fietsen.
Wat er ook van zij, ik ga er mijn muziek niet voor laten, het maakt de woon-werkritten altijd aangenamer. Een bijkomend voordeel, je hoort niet wat de mensen allemaal tegen je roepen wanneer je op weg bent in de stadsjungle.
Sinds deze maand heb ik trouwens oorhaken die, i.t.t. de normale oordopjes, goed blijven zitten. Zeker een aanrader. Ben je op zoek naar een gadgetoplossing dan zijn deze "Slips" misschien iets voor u? Handig om de oordopjes te bevestigen aan de riempjes van je helm. Klik hier voor meer info.
Tom Boonen won, na Dwars door Vlaanderen woensdag, gisteren voor de vierde keer de E3-prijs in Harelbeke. Alleen Rik Van Looy deed hem dat ooit voor, maar ook hij won geen vier keer na elkaar. Zou dat nu allemaal aan zijn nieuwe fiets liggen?
Omdat zijn bovenlichaam langer is dan normaal paste de standaardfiets van Specialized niet. Een large was te klein en een extra large te groot. Hierdoor had Boonen al het hele seizoen last van rugpijn. De oplossing lag erin met zijn ideale maten (die van zijn Timefiets waar hij de voorbije seizoenen mee reed) een fiets op maat te maken. Kostprijs onbekend, maar met zijn twee overwinningen zijn die waarschijnlijk snel vergeten.
Toch allemaal een beetje bizar dat een toprenner net voor de week van de waarheid nog moet op zoek gaan naar een oplossing op maat. Dat vindt fietsdokter Luc Piron ook:
Vorig jaar heb ik mij laten opmeten bij het Cycling Research Center van Luc Piron. Eigenlijk een must voor iedereen die vaak op de fiets kruipt, zeker wanneer je toch van plan bent een nieuwe fiets te kopen. In ruil voor de prijs van twee buitenbandjes (60 euro) krijg je een uitgebreid schema mee naar huis met alle mogelijke maataanduidingen: framehoogte/lengte, stuurhoogte, zadel- en stuurpenlengte, stuurbreedte, remgreephoogte, cranklengte, schoenplaatpositie,.... En eens je weet welke je ideale maten zijn is afstellen kinderspel.
Op basis van de fietsmeting werd mijn Cervélo vorig jaar al perfect afgesteld. Maar voor mijn woon-werkfiets moest dit nog gebeuren. Omdat beide frames maat 56 hebben kon ik mijn schema makkelijk gebruiken om ook deze fiets af te stellen voor een optimale fietspositie.
Nu zijn er heel wat fietsenhandelaars die één of ander meettoestel gebruiken om zo je afstelling te bepalen. Ook op het internet kan je heel wat formules vinden om zelf wat aan de slag te gaan, al gaat men dan vaak niet veel verder dat de framemaat en de zadelhoogte. Daarenboven houden al die berekeningen geen rekening met lichamelijke (asymetrische) afwijkingen of persoonlijke voorkeuren, maar gaat men uit van gemiddelde waarden.
De framemaat kan je hier of hier bepalen. Eén van de betere websites is http://www.wrenchscience.com/, al krijg je hier uiteindelijk ook vrij summiere informatie over framemaat, zadelhoogte, stuurpenlengte en stuurbreedte. Dit is bijvoorbeeld wel handig wanneer je zelf de test wil doen om te checken of je fiets deftig afgesteld is. Meer informatie over het opmeten van je huidige fiets vind je hier.
Maar voor een degelijke en uitgebreide meting kan je beter langsgaan bij gespecialiseerde meetcentra zoals Cycling Research Center in Tielt-Winge of meetcentrum Bullen in Kinrooi.
Mensen sluiten weddenschappen af over de meest ridicule onderwerpen. Sinds kort heb ik ontdekt (dankzij Analoog.be) dat je dat nu ook online kan doen. bij Gottabet kan iedereen zelf een weddenschap over elk denkbaar onderwerp opzetten. Er zijn weddenschappen die voor geld worden afgesloten, maar als je dat liever niet doet kun je ook gokken voor peanuts, of voor een mooie prijs. Meer info vind je hier!
Wat heeft dat nu met mij te maken? Nog 88 keer slapen en de Gran Fondo Eddy Merckx staat op het programma. Vorig jaar haalde ik bij mijn eerste deelname, en van op de laatste startrij, zilver in een tijd van 6 uur en 28 minuten. Dit jaar ga ik voor goud, dus binnen de zes uur. Om mijzelf te motiveren, en het voor iedereen interessant te houden, heb ik Jos Brinksgewijs een weddenschap afgesloten: "ik finish binnen de zes uur!"
Denk je dat ik het niet ga halen? Probeer dan mijn eindtijd te voorspellen en je wint misschien het GF Eddy Merckx prijzenpakket. Voor alle details zie hieronder.
In het fietswereldje heeft recyclage, of beter hergebruik, al eerder geleid tot succes. Wie herinnert zich niet de Flying Scotsman, Graeme Obree, die in 1993 het werelduurrecord brak met een zelfgemaakt fiets bestaande uit onderdelen van een wasmachine (eigenlijk waren enkel de lagers afkomstig uit een wasmachine). Vorig jaar verscheen trouwens een film over het leven van deze excentrieke wielrenner (zie trailer hieronder).
Voor wie nu zelf Graeme Obree in het klein wil spelen heb ik alvast enkele ideeën:
Via Peter Huisman kwam ik terecht op Cervélo TV. Als trotse bezitter van een Cervélo Soloist Team moet ik dit natuurlijk goed vinden. Je vindt er allerlei filmpjes over de fietsenfabrikant, maar ook over het team (CSC) dat met deze juweeltjes op wielen mag rondrijden.
Nieuw in de Cervélo-reeks voor 2007 is trouwens de Cervélo Soloist Carbon-SL. SL staat ongetwijfeld voor Super Licht want het frame zit zo rond de kilo. Net zoals bij alle Cervélo's is er ook gedacht aan de aerodynamica. Was de gewone Soloist Carbon nog in schreeuwerig rood dan is deze nieuwe versie echt wel prachtig, in sobere zwart/wit uitvoering (alleen jammer van de rode details op de Wolf-voorvork). Ik zou onmiddellijk willen ruilen, alleen het prijskaartje van 4300 euro, enkel voor het frame, is er te veel aan!
Vaak worden motorrijders geroemd om hun onmetelijk groot hart. Maar ook fietsers, en zeker wielertoeristen en wielrenners, spannen de kuitspieren dikwijls voor het goede doel. Denk bijvoorbeeld aan Ride for the Roses, een fietstocht ten voordele van de kankerbestrijding en oorspronkelijk een initiatief van meervoudig Tour de France-winnaar Lance Armstrong. Maar daarnaast bestaan er nog ontelbare andere, kleinschalige initiatieven van en voor wielrenners om geld in het bakje te krijgen voor de goede zaak.
Studio Brussel, mijn favoriet radiostation, biedt nu de unieke kans om het aangename aan het nuttige te koppelen. Via Ebay veilen ze namelijk heel wat unieke evenementen. De opbrengst van deze veilingen gaat helemaal naar Rode Kruisprojecten voor slachtoffers van landmijnen. En voor fietsfanaten zijn er een aantal niet te versmaden aanbiedingen.
Zo kan je samen met veldrijder Bart Wellens en het Fidea Cycling-team een training afwerken. Onderweg kun je dan een babbeltje slaan en tips en tricks ontfutselen aan de winnaar van de laatste wereldbekerwedstrijd. Wel snel zijn want deze veiling loopt morgenvroeg om 8 uur al af. Op dit moment staat de teller op 255 euro. Dit betekent amper 50 euro per persoon, want je mag 4 vrienden meebrengen. UPDATE:Veiling is afgelopen en heeft 536,50 euro opgeleverd.
Heb je het eerder voor het mountainbiken dan zegt een MTB-rit met ex-wereldkampioen Filip Meirhaege je misschien meer? Hier heb je nog tot volgende week vrijdag om een bod te plaatsen. Het hoogste bod tot nu toe is 275 euro, maar ook hier mag je weer 4 vrienden meebrengen. Een koopje dus. UPDATE:Veiling is afgelopen en heeft 1220(!) euro opgeleverd. Winnaar is een mountainbiketeam uit Gent (Team Skelle),
Voor wie zijn fiets deze winter al aan de haak heeft gehangen en is overgeschakeld op alternatieve sporten is de zwemsessie met Evy Gruyaert misschien interessant. De dolfijnen krijg je er gratis bij! Hier moet je wel wat dieper in de buidel tasten, het hoogste bod staat al boven de 3000 euro! UPDATE:Veiling is afgelopen en heeft 3300(!) euro opgeleverd. Natuurlijk heeft StuBru ook oog voor mensen met minder centen of mensen die de winter binnenshuis doorbrengen. Naast de knetterende open haard kan je dan herinneringen ophalen aan de grootse prestaties van Eddy Merckx, in een door de grootmeester gesigneerd fotoboek. UPDATE: Veiling is afgelopen en heeft 330 euro opgeleverd.
Mijn bijdrage aan dit initiatief zal er voorlopig in bestaan aanwezig te zijn op de "Party For Life" op 23 december in Leuven. Met oa de Arsenal, dj' s Starski & Tonic, Buscemi, Gerrit Kerremans en als headliner "Discobar Galaxie"
De herfst is nu blijkbaar echt in het land. Voor wie regelmatig op de fiets kruipt is een duidelijke en juiste weersvoorspelling altijd handig. Omdat Sabine Haagdoren of Frank Deboosere niet altijd gelijk hebben is het nuttig om vlak voor het vertrek zelf snel even te checken of je je regenjas en overschoenen kan thuislaten. Het internet is hiervoor natuurlijk het gedroomde instrument.
Terug naar Limburg. Naast een algemeen weerpraatje kan je ook een kijkje nemen op de actuele radarbeelden. Zo krijg je een zicht op de buienintensiteit die je kan verwachten. Is er niets te zien, dan is er geen regenwolkje aan de lucht. Er zit wel enige vertraging op maar het geeft toch een beeld van het laatste uur. Actueel Actueel - 15 min Actueel - 30 min Actueel - 45min. Natuulijk zijn er op het net ook nog andere radarbeelden te vinden.
Om een zicht te krijgen op de buien die je de komende uren mag verwachten is de Buienradar dan weer een nuttige webstek. Als je klikt op "verwachting" kan je tot twee uur voouitblikken. Met behulp van Google Earth en Maps kan je inzoomen tot op je huis zodat je je nog beter kan oriënteren ten opzichte van de dreigende regenbuien.
Heb je de komende week een weekje vrij of heb je een meerdaagse tocht in gedachte? Dan wil je misschien weten hoe het weer er de komende 7 dagen gaat uitzien? Neem dan eens een kijkje op de webstek van de Bodemkundige Dienst!
