Ergens onderweg....

view this picture on my Proximus Moblog

Lets go bananas!

Ben jij het ook moe dat uw banaan, na een halve rit in je achterzak te hebben gestoken, een en al pap en spijs is? Dan is de BananaGuard misschien iets voor u?

Of ze hiervoor de prijs voor "uitvinding van de eeuw" gaan winnen durf ik betwijfelen, maar voor wie wel overtuigd is..... Je kan ze hier en hier kopen, of hier voor onze Nederlandse vrienden.

The only way is up!

Stilaan klimmen we uit de fietsdip. Sinds vorige week fiets ik terug naar het werk en dit weekend gaan we op driedaagse met de club. Tegen zondag zou ik voor deze week aan 500 fietskilometers moeten komen. Op de goede weg dus!

We zitten in een dipje!

De voorbije maand amper om de fiets gezeten. Te druk op het werk om met de fiets naar het werk te rijden en in het weekend ook al geen zin om op de fiets te kruipen.

Vorige week was hét moment van mijn fietsjaar de "Gran Fondo Eddy Merckx", en eigenlijk kon mij dat weinig schelen. Ik ben naar daar gegaan om toch maar de 110 kilomter te rijden, uiteindelijk ben ik amper aan 80 km geraakt, en daar was ik niet rouwig om.

Deze maand maar 200 kilometer gereden en ik voel nog niet onmiddellijk de drang om daar veel aan te doen. Blijkbaar is de honger naar de fiets opeens verdwenen!

Meimaand, fietsmaand?

De maand mei ligt al een weekje achter ons, hoog tijd om de balans op te maken.

Vergeleken met vorig jaar was het een mindere fietsmaand. Dit jaar heb ik in mei zo'n 270 kilometer minder gereden, toch nog goed voor 1436 km. Dat "minder fietsen" heeft verschillende oorzaken. Zo waren er heel wat feestdagen gekoppeld aan brugdagen. Hierdoor verlies ik woon-werkkilometers die ik niet volledig goedmaak met mijn toerritten. Daarnaast heb ik begin mei een weekje verlof gehad en tegenwoordig is het mijn job die mij van de fiets houdt, en ook van deze blog trouwens. Sinds vorige week dinsdag ben ik niet meer met de fiets gaan werken. Dat alles maakt dat ik in de hele maand mei maar 8 dagen naar het werk gefietst ben en dus een serieuze terugval ken in mijn fietsinkomsten. Van de topmaand april naar de flopmaand mei.

Juni zal trouwens niet veel beter worden. De volgende dagen nog druk op het werk met een groot "offensief" dat we sinds twee weken gestart zijn, en het einde van de oorlog is nog niet in zicht. Volgende week word ik afgelost en "mag" ik gaan "verpozen" in het buitenland. Dinsdag vertrekken en vrijdagavond terug.

Allemaal leuk, maar de dag nadien is het de Gran Fondo Eddy Merckx, mijn doel van dit jaar. Nu ik amper kilometers maak gaat dit meer dan waarschijnlijk een grote flop worden. Nu zondag denk er aan om het parcours eens gaan te verkennen, nadat ik eerst langs de stembus ben gepasseerd.

Een nieuwe GSM.... nieuwe mogelijkheden....

Na 4 jaar trouwe dienst heb ik eindelijk mijn Sony Ericsson T300 aan de kant kunnen schuiven en mogen inruilen voor een moderner exemplaar. een smartphone heet dat tegenwoordig. Voorzien van de nodige toeters en bellen kan ik nu ook eindelijk beginnnen "mobloggen". De term mobloggen staat voor mobiel bloggen. Dankzij mobloggen kun je berichten aan je weblog toevoegen zonder dat je direct gebruik maakt van een computer. Met moblogging kun je dus foto's samen met korte berichten via een mobiele telefoon automatisch op je weblog plaatsen.

Wat kost dit? Nienté! Aangezien ik proximusabonnee ben moet ik om mijn foto's te publiceren gewoon een (gratis) mms versturen naar 4488. De foto's en tekst worden dan meteen gepubliceerd op mijn moblog. Ik heb deze moblog dan ook nog zo ingesteld dat de foto's automatisch op deze weblog verschijnen. Dus als je hier binnenkort actiefoto's tegenkomt weet je hoe laat het is.

Nu ben ik ook helemaal geen wizkid, maar is er echt wel veel mogelijk. Ga daarvoor maar eens kijken op de website van Wouter De Ruyck. Hij koppelt de foto's zelfs aan een kaart zodat je kan zien waar de foto's genomen zijn. Vooraleer het bij mij zover is zal ik nog heel wat kilometers gereden hebben.... Ik hou het voorlopig op simpel mobloggen.

Trois Pont 2007

Gisteren voor de tweede keer in mijn fietsloopbaan Landen - Trois Pont - Landen (220 km, 3000 hm) gereden. Omdat geen enkele van mijn fietsmakkers deze rit wilden of konden rijden had ik afgesproken met een andere groepje. Ondanks dat de wekker op 6 uur stond geprogrammeerd was ik er toch in geslaagd bijna te laat te komen. Tot aan de eerste bevoorrading in Hamoir werd er serieus doorgereden zodat we daar een gemiddelde hadden van meer dan 29 km/uur. En dan moest het nog beginnen.

Na de klim uit Hamoir bleven er nog zo'n 10 man over, de rest had daar de rol al moeten lossen. In Ferrières was het parours gewijzigd door wegenwerken, het was er in elk geval niet lichter op geworden. Daarna over de gebruikelijke Basse Bodeux met nadien de tweede controlepost in Trois-Ponts. De opeenvolging van beklimmingen met als voornaamste de côte de la Gleize, de côte de Meuville en de côte de Lorcé lieten zich stilletjesaan voelen. Vooral op de Lorcé was het "stoempen", gelukkig was er boven opnieuw een bevoorrading.

Het vat was bijna leeg, en uit een ander vaatje tappen kon jammer genoeg niet. Ik wist dat het vanaf nu aanklampen zou worden. Dat lukte aardig maar op de côte Comblain au Pont, de klim naar Mont, werd ik uit het wiel gereden. Aanklampen had weinig zin dus ik besloot op eigen tempo naar boven te rijden. In de afdaling dan alle moeite gedaan om terug in het spoor te raken maar die poging werd abrupt onderbroken door een nieuwe helling, de côte de Rotheux. Ook hier was het zoeken naar het juiste ritme. Al ging het nog vrij vlot.

Ik wist dat boven de laatste controle was en ik wou mijn bus richting Landen niet missen. Na Rotheux zijn er immers amper hellingen maar wel een genadeloze wind die blijkbaar ALTIJD in het nadeel blaast. Dan zit je beter in een groepje dan dat je alleen tegen de wind moet beuken. In Rotheux kon ik terug aanpikken met de rest. Op de laatste echte helling, Les Cahottes, werd er fors doorgereden, maar ik was duidelijk uit mijn dipje en kon goed mee. Vanaf toen was het vlammen en af en toe kop doen.

Moe maar voldaan, en met een gemiddelde van net geen 28,5 km/uur, kwam ik, na bijna 8 uur in het zadel, in Landen aan. Met dank aan de sterke mannen die mij op sleeptouw hebben genomen. Of zou het aan mijn voorbereiding hebben gelegen, vrijdagavond immers een Rochefort 10 gedronken. Ik denk dat ik er volgend jaar een paar meer ga drinken, koolhydraten inslaan!

STATS: 222 km, 2910 hm, 7 uur 47 min, 151 bmp, max 62 km/uur

Drie maal pech is brute pech!

Gisterenmorgen, ondanks de regen, vol goede moed vertrokken naar Riemst voor de Omloop van de Voerstreek. De benen voelden wel niet echt fris aan omdat ik dinsdag op weg naar huis nogal fors had doorgereden.

Pech #1: Op weg van de auto naar de inschrijving meldde een fietsmaat dat zijn fiets niet echt goed schakelde. Het probleem werd snel gelokaliseerd: een cassette die los stond. Met de hulp van iemand van de organisatie was het al bij al nog snel opgelost. Gelukkig, want een tool om een Campagnolo cassette af te nemen heeft niet iedereen standaard in huis. Met wat vertraging dan toch op weg voor de 130 kilometer.

Pech #2: Nog geen 5 kilometer verder het gekende geluid van een aflopende band. Geen probleem, band vervangen en terug op weg.

Pech #3: Weer 5 kilometer verder, dezelde band weer lek. Dit kon geen toeval zijn. Wat bleek: scheur in de buitenband dus verder rijden was geen optie.

De pechvogel is dan terug richting start gereden, en wij, met twee, hebben dan voor de 70 kilometer gekozen zodat onze fietsmakker niet te lang op ons moest wachten. Het geluk bij al het ongeluk is nu wel dat de benen wat frisser zullen zijn voor Landen-Trois Pont-Landen.

Energie voor onderweg?

Gisteren zoals gepland de Acht van Zelem gereden. Ingeschreven voor de tocht van 175 kilometer, maar door de forse wind en de regenvlagen onderweg toch maar gekozen voor de afslag van de 135 km. Met de heen en terugrit toch weer bijna 160 kilometer in de benen. Belangrijk bij zulke lange fietstochten is er voor zorgen dat je energiebevoorrading gewaarborgd blijft. Tijdens het fietsen gebruik je immers heel wat energie, energie die je lichaam uit de verbranding van vetten en koolhydraten haalt.

Het zijn vooral de koolhydraten die je tijdens de rit moet zien aan te vullen, door te eten en/of te drinken. Fietsvoedsel moet dus zoveel mogelijk koolhydraten, en zo weinig mogelijk vetten (≤5g/100g) en vezels (≤5g/100g) bevatten. Welk type koolhydraten is bijzaak. De totale energiewaarde (kcal) is dus niet belangrijk, wel de hoeveelheid (g) energie uit koolhydraten. Ook toegevoegde mineralen en/of vitaminen is marketing en geen noodzaak. Die kan je na de training makkelijk aanvullen, en dat zal geen invloed hebben op de fietsprestaties.

Om je energie onderweg aan te vullen zijn er heel wat energierepen op de markt. Maar sommige van die repen voldoen helemaal niet aan de essentiële voorwaarde van een energiereep, en vaak zijn ze ook prijzig, of zelfs schandalig duur. Mijn goedkoop alternatief is peperkoek (ontbijtkoek in NL). Peperkoek bestaan immers voor 70% uit koolhydraten en bevat amper vetten (1%) en vezels (3%). Eventueel wat besmeren met stroop of confituur om het geheel wat minder droog te maken. Onevenaarbaar als energieleverancier.

Examenstress?!?

Vandaag wijselijk besloten om morgen niet af te zakken naar Vaals voor de SFC. Omdat de SFC voor mij toch eerder een doorgedreven trainingsritje ging worden vind ik die 25 euro inschrijvingsgeld eerder aan de hoge kant. En met duizenden zitten wriemelen op de smalle Limburgse wegen zag ik eigenlijk ook niet zo zitten.

Genoeg excuses dus om morgen rustig wat te oefenen met wielen maken. Overmorgen, maandag, leg ik immers mijn eindexamen "fietsmecanicien" af. Het theoretische examen is al achter de rug, en geslaagd, net als de hele klas trouwens. Maandag moeten we dan aantonen dat we ook de handen uit de mouwen kunnen steken. Dus vandaag de hele dag al in de weer geweest met het "inoefenen" van de leerstof. Dat liep vlot, alleen mijn wielbouwkunde kan nog een extra dag oefening gebruiken. Daar ga ik mij morgen dan maar op toeleggen.

De rest van mijn maandplanning blijft ongewijzigd, gisteren 150 km gereden, met zo'n 1600 hoogtemeters. Deze week drie keer naar het werk fietsen en zaterdag dan de Acht van Zelem met 175 km voor de boeg.